Σάββατο , 22 Ιούλιος 2017
Αμπέλι: Καλλιεργητικά μέτρα και έγκαιροι ψεκασμοί για την αντιμετώπιση της φόμοψης

Αμπέλι: Καλλιεργητικά μέτρα και έγκαιροι ψεκασμοί για την αντιμετώπιση της φόμοψης

Μείωση της παραγωγής αλλά και υποβάθμιση της αμπελοκαλλιέργειας μπορεί να προκαλέσει η φόμοψη, ασθένεια του ξύλου στο αμπέλι. Επίσης, ελαττώνει σημαντικά την παραγωγική ζωή των αμπελιών.

Ο μύκητας προσβάλλει την ετήσια βλάστηση και διατηρείται στο παλιό ξύλο. Τα φυτά αποδυναμώνονται, η παραγωγή σταδιακά μειώνεται, το κλάδεμα του επόμενου έτους δυσχεραίνεται. Με το πέρασμα του χρόνου τμήματα ή ολόκληρα πρέμνα νεκρώνονται.

Σημαντικό ρόλο στην εξάπλωση της ασθένειας από περιοχή σε περιοχή και από αμπέλι σε αμπέλι έχει το πολλαπλασιαστικό υλικό (μοσχεύματα, εμβόλια). Σε αμπέλι που έχει ήδη εγκατασταθεί, οι νέες προσβολές ξεκινούν κυρίως με τα μολύσματα που βρίσκονται σε παλαιότερες κληματίδες (πυκνίδια).

Οι ποικιλίες σουλτανίνα, ραζακί είναι πολύ ευαίσθητες, αντίθετα ανθεκτικότερες θεωρούνται οι οινοποιήσιμες.

Η βροχή είναι ο κύριος παράγοντας ενεργοποίησης και διασποράς των μολυσμάτων γι’ αυτό οι προσβολές είναι έντονες σε περιοχές με βροχερή και θερμή άνοιξη.

Τα πρώτα βλαστικά στάδια του αμπελιού (έξοδος φύλλων, πρώτα φύλλα) είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα.

Συμπτώματα στα φύλλα:

Στη βάση του ελάσματος και επάνω στα νεύρα μικρές κυκλικές κηλίδες, κίτρινες στην περιφέρεια και μαύρες στο κέντρο. Φύλλα έντονα προσβεβλημένα ξεραίνονται, το έλασμα πέφτει αλλά ο μίσχος συνήθως μένει στον βλαστό.

Συμπτώματα στα σταφύλια:

Μαύρες κηλίδες στη ράχη (άξονες). Το τμήμα κάτω από την προσβολή ξεραίνεται.

Συμπτώματα στους βλαστούς:

Στο τέλος της άνοιξης παρουσιάζουν μελανές νεκρωτικές κηλίδες στα πρώτα μεσογονάτια που εξελίσσονται σε νεκρώσεις, έλκη και επιμήκη σχισίματα. Οι βλαστοί είναι αδύνατοι, στενοί στη βάση, με κοντά μεσογονάτια και σπάνε εύκολα. Οι κληματίδες δεν ξυλοποιούνται και ασπρίζουν το χειμώνα. Στην επιφάνεια τους σχηματίζονται μικρά μαύρα στίγματα (πυκνίδια) που είναι τα αναπαραγωγικά όργανα του μύκητα. Πολλά μάτια δεν ανοίγουν ενώ άλλα μόλις ανοίξουν ξεραίνονται ή δίνουν καχεκτική βλάστηση. Οι ταξιανθίες αποβάλλουν γρήγορα τα άνθη τους.

Αντιμετώπιση

Πολλοί αμπελουργοί πιστεύουν ότι η ασθένεια δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Πρόκειται για εσφαλμένη αντίληψη. Αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά με συνδυασμό καλλιεργητικών μέτρων και χημικών επεμβάσεων.

Καλλιεργητικά μέτρα:

  • Χρησιμοποίηση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού (φυτά, μοσχεύματα, εμβόλια).
  • Όψιμο κλάδεμα.
  • Αφαίρεση των προσβεβλημένων κληματίδων το καλοκαίρι (χλωρά κλαδέματα) και κατά το χειμερινό κλάδεμα.
  • Απομάκρυνση και καταστροφή των υπολειμμάτων του κλαδέματος.

Χημική αντιμετώπιση:

Οι χημικές επεμβάσεις απαιτούνται σε αμπέλια που έχει διαπιστωθεί η ασθένεια και εφόσον αναμένεται βροχή κατά τα ευαίσθητα στάδια. Επιπλέον, θα πρέπει να εφαρμόζονται, εφόσον είναι δυνατόν, πριν από τη βροχόπτωση προκειμένου η βλάστηση να είναι πρόσφατα προστατευμένη.

Απαιτούνται δυο έγκαιροι ψεκασμοί που στοχεύουν στην προστασία της νέας βλάστησης.

1ος ψεκασμός: γίνεται όταν τα μισά περίπου μάτια έχουν ανοίξει (μήκος 2 – 3 εκ.).

2ος ψεκασμός: γίνεται όταν έχουν ανοίξει και τα υπόλοιπα μάτια ( οι πιο αναπτυγμένοι βλαστοί έχουν ήδη μήκος 6 – 12 εκ.) Συνήθως είναι 6 – 10 ημέρες από τον προηγούμενο (ανάλογα με τη θερμοκρασία).

Σε αμπέλια με μικρή προσβολή μπορεί να γίνει μόνο ο ένας (όταν το σύνολο των ματιών έχει ανοίξει).