Αύξηση στη παραγωγή ζάχαρης και μείωση τιμών

Αύξηση στη παραγωγή ζάχαρης και μείωση τιμών

Δεδομένων των προσδοκιών σχετικά με τις τιμές της διεθνούς αγοράς (η διεθνής τιμή της ζάχαρης αναμένεται να ανέλθει στα 367 Ευρώ/τόνο έως το 2023), την αυξανόμενη ζήτηση για την αιθανόλη και την κατάργηση του συστήματος ποσοστώσεων το 2017, η παραγωγή ζαχαρότευτλων στην ΕΕ, αναμένεται να επεκταθεί την ερχόμενη δεκαετία (κατά 8.2% μέχρι το τέλος της περιόδου) (δηλ. κατά 0.9%/έτος).

Οι επιπλέον ποσότητες θα χρησιμοποιηθούν κυρίως για την παραγωγή ζάχαρης, καθώς τα ζαχαρότευτλα αναμένεται να είναι λιγότερο ανταγωνιστικά ως πρώτη ύλη για αιθανόλη, αφού καταργείται η εφαρμογή των ποσοστώσεων.

Τα παραπάνω συμπεράσματα περιέχονται σε έκθεση για τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές των γεωργικών αγορών, που έδωσε στη δημοσιότητα πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, σύμφωνα με την οποία η σημασία της αιθανόλης ως παράγωγο των ζαχαρότευτλων αυξήθηκε πολύ μετά την μεταρρύθμιση του 2006, αλλά πιθανά θα παρουσιάσει ύφεση με την κατάργηση των ποσοστώσεων ζάχαρης το 2017.

Σήμερα υπάρχουν διαφορετικές αγορές για τη ζάχαρη εντός ποσόστωσης και εκτός ποσόστωσης. Οι τιμές για την πρώτη είναι αρκετά πάνω από τα διεθνή επίπεδα, ενώ για τη δεύτερη είναι χαμηλότερες. Με το τέλος των ποσοστώσεων, οι τιμές θα συγχωνευθούν και η παραγωγή αιθανόλης από τα ζαχαρότευτλα θα είναι λιγότερο ανταγωνιστική.

Το ισοζύγιο της αγοράς ζάχαρης φαίνεται αρκετά σταθερό κατά την περίοδο αναφοράς. Από τη στιγμή της μεταρρύθμισής του τομέα το 2006, η ΕΕ από καθαρός εξαγωγέας ζάχαρης έγινε καθαρός εισαγωγέας, με την αυτάρκειά της σε λευκή ζάχαρη να πέφτει από το 120% περίπου, ανάμεσα στο  90% με 100%.

Στο μέλλον, η ΕΕ αναμένεται να κινηθεί πλησιέστερα προς την πλήρη αυτάρκεια και να είναι περιστασιακά καθαρός εξαγωγέας, ειδικά μετά την άρση του συστήματος των ποσοστώσεων. Το τελευταίο θα οδηγήσει σε μείωση της εγχώριας τιμής της ζάχαρης στην ΕΕ και θα κάνει τις εισαγωγές λιγότερο ελκυστικές. Ως εκ τούτου, αναμένεται ότι οι εισαγωγές ζάχαρης θα μειωθούν από τα σημερινά επίπεδα. Ωστόσο, το ότι θα είναι καθαρός εξαγωγέας δεν σημαίνει ότι οι εισαγωγές θα εξαφανιστούν εντελώς. Λόγω της σχετικά μικρής περιόδου παραγωγής ζάχαρης, το φθινόπωρο και την περιφερειακή συγκέντρωση της στη βόρειο-δυτική Ευρώπη, θα υπάρχει άφθονη ανάγκη για εισαγωγές σε ορισμένες περιόδους και σε ορισμένες περιοχές. Ως εκ τούτου, οι πιο ανταγωνιστικές χώρες, που έχουν ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ θα εξακολουθήσουν να εξάγουν σε αυτή.

Με τη λήξη του συστήματος ποσοστώσεων το 2017, η ισογλυκόζη θα αρχίσει να είναι ανταγωνιστική στην εσωτερική αγορά γλυκαντικών, ειδικά σε περιοχές με υψηλό πλεόνασμα σιτηρών. Αν και δεν είναι ξεκάθαρο το πώς θα εξελιχθεί η παραγωγή, η ισογλυκόζη αναμένεται να αποκτήσει ένα ολοένα αυξανόμενο μερίδιο της συνολικής χρήσης γλυκαντικών – εντούτοις όμως πολύ μικρότερο του 40% των ΗΠΑ ή του 25% του Καναδά και του Μεξικό. Η ανάπτυξη της ισογλυκόζης θα ανακόψει την δυναμική της επέκτασης της εσωτερικής χρήσης ζάχαρης στην ΕΕ.