Για να μην εξαφανιστεί ο Έλληνας αγρότης…

Για να μην εξαφανιστεί ο Έλληνας αγρότης…

Σε ένα μήνα από τώρα μπαίνει η άνοιξη…
Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι κάποια στιγμή θα έχουν αποχωρήσει από τα μπλόκα, έχοντας ήδη πετύχει σημαντικά πράγματα, αφού κατόρθωσαν για πρώτη φορά να δείξουν σύμπνοια στα αιτήματά τους και να εμφανίζονται τεκμηριωμένοι στο διεκδικητικό πλαίσιο που θέτουν όχι μόνο στην κυβέρνηση αλλά και στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Πέτυχαν επίσης “εκπτώσεις” στις απαιτήσεις κυβέρνησης και κουαρτέτου για τη φορολογία και τις ασφαλιστικές εισφορές τους που θα τους εξόντωναν.

Ωστόσο η αλήθεια είναι πως εκεί που δεν μπορούν να καταφέρουν πολλά είναι στο κόστος παραγωγής και στη ρευστότητα (οι μεγάλες αποφάσεις για αυτό λήφθηκαν το καλοκαίρι μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου) που τους μαστίζει, ενόψει της νέας καλλιεργητικής περιόδου.

Η κάρτα του αγρότη προβάλλεται από τη μεριά της κυβέρνησης ως η λύση για τη ρευστότητα ενόψει της προετοιμασίας σε 20 ημέρες για τις εαρινές καλλιέργειες, αλλά με επιτόκιο 7 και 8% και με ενέχυρο στην ουσία τις επιδοτήσεις του Οκτωβρίου δεν μπορεί να κινηθεί η αγροτική οικονομία πολύ περισσότερο ο κτηνοτροφικός τομέας.

Ο κίνδυνος της οικολογικής αποεπένδυσης που ευαγγελίζονται κάποιοι θεωρητικοί φωστήρες της εγχώριας αριστερής διανόησης είναι ορατός πλέον φέτος όπου κινδυνεύουν να μείνουν σημαντικές εκτάσεις ακαλλιέργητες (δυναμικών εαρινών καλλιεργειών με μεγάλο πολλαπλασιαστή για την οικονομία και την απασχόληση) και αυτό θα είναι μεγάλο πλήγμα για την τοπική οικονομία της Θεσσαλίας αλλά και την εθνική.

Οικολογική αποεπένδυση υποτίθεται ότι υπήρξε και στο Μεξικό με τη συμφωνία NAFTA, αλλά οι Μεξικάνοι αγρότες που είδαν να γιγαντώνεται ο προστατευτισμός για τους Αμερικανούς συναδέλφους τους, ξερίζωσαν τα καλαμπόκια, αφού η καλλιέργεια κατέστη ασύμφορη κι έγιναν Ζαπατίστας και Τουπαμάρος καλλιεργώντας όπιο στην επαρχία Τσάπας.

Η συμφωνία αυτή τη φορά από την πλευρά της Ελλάδας περιελάμβανε την πλήρη εφαρμογή της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ,

  • την απελευθέρωση των αγορών στο γάλα,
  • την επιβολή ΦΠΑ 23% στο ζων βάρος για το εγχώριο χοιρινό και μοσχαρίσιο κρέας, όταν το εισαγόμενο έρχεται με μηδέν ΦΠΑ,
  • το φόρο στο κρασί (στο παρά πέντε τη γλίτωσε ο φόρος στην εγχώρια ζυθποιία)
  • την αύξηση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια από το 13 στο 23%, όταν ο μέσος όρος στην Ε.Ε. είναι 6,5%,
  • την κατάργηση του αγροτικού ρεύμματος και του αγροτικού πετρελαίου, καθιστώντας πλέον τους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους τους μοναδικούς Ευρωπαίους χωρίς προστατευτισμό στην ενέργεια.

Αυτά τα εξοντωτικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, όχι μόνο καταργούν τον προστατευτισμό την ίδια ώρα που οι Γάλλοι αγρότες πετυχαίνουν και τον κατοχυρώνουν από την κυβέρνησή τους.

Ταυτόχρονα δημιουργούν και συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού για μία σειρά από αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, όπως το αγελαδινό και αιγοπρόβειο γάλα, που έρχεται από τις γειτονικές Βαλκανικές χώρες, τις ζωοτροφές , τα δημητριακά, τα χοιρινά, το μοσχαρίσιο κρέας και πλέον μετά το φόρο των 20 λεπτών και το κρασί που φτάνει πάμφθηνο από τις χώρες του νοτίου ημισφαιρίου.

Η χώρα μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά σε μεταπρατική…Αναρωτήθηκε κανείς οι νταλίκες αυτές που περιμένουν 20 χιλιόμετρα ουρά πίσω από τον Προμαχώνα τα τελευταία 24ωρα μετά το κλείσιμο των συνόρων από τους Σεραίους αγρότες, από τη μεριά της Βουλγαρίας τι μεταφέρουν; Γάλα πρόβειο για παρασκευή ελληνικής φέτας (παρότι είναι προϊόν ΠΟΠ με γεωγραφική προέλευση και θα έπρεπε να παρασκευάζεται από ελληνικό γαλα και πρόβατα από ελληνικές φυλές), αφού τα ελληνικά ζωντανά ελλείψει ρευστότητας των κτηνοτρόφων το φετεινό χειμώνα υποσιτίζονται. Μεταφέρουν επίσης γάλα αγελαδινό για την παρασκευή γιαουρτιού, καλαμπόκι για ζωοτροφές, μαλακό στάρι κ.α..

Το πρόβλημα της ελληνικής κτηνοτροφίας δεν είναι όμως μόνον οι αθρόες εισαγωγές, άλλωστε αυτή την δουλειά την έκαναν πάντα οι μεταπράτες της Αθήνας, αλλά και η αδυναμία προστασίας της εγχώριας παραγωγής, λόγω της ανυπαρξίας ελέγχων από την κρατική μηχανή. Τα ελληνικά κτηνοτροφικά προϊόντα αντέχουν στη σύγκριση ποιότητας αρκεί να αντέξουν και να κρατήσουν τις μονάδες τους οι παραγωγοί. … Κοντολογίς οι έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν θα επιβιώσουν αν αντί για 20 ή 26% φόρο πληρώσουν 13%.

Για να αποδίδεις φόρους πρέπει να παράγεις κέρδη. Η Ελληνική οικονομία στο βωμό της επιβίωσης του τελευταίου οχυρού της ελληνικής μεταποίησης που είναι η βιομηχανία τροφίμων, δέχτηκε να θυσιάσει το ελληνικό μοντέλο διατροφής και την περιβόητη μεσογειακή δίαιτα, γιατί τα προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας τα «ντελικατέσεν» δεν μπορούν να παραχθούν μαζικά ούτε υπάρχει η τεχνογνωσία για το ελληνικό “branding”

Oι έλληνες αγρότες για να επιβιώσουν έπρεπε ήδη να έχουν οργανωθεί σε ομάδες παραγωγών για να συνεχίσουν με οικονομίες κλίμακας τις εκμεταλλεύσεις τους… Κινδυνεύουν να εξαφανιστούν ως είδος και να συνθλιβούν κάτω από τις μυλόπετρες της παγκοσμιοποίησης και των ανοιχτών συνόρων, όπως οι Νεάντερνταλ εξαφανίστηκαν από τους Ηomo sapiens…

Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ – Κολλάτος Γιάννης