Καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τους νόμιμους μετανάστες

Στις 7 Ιανουαρίου του 2010, μια ομάδα κατοίκων στη κωμόπολη Ροζάρνο της Καλαβρίας πυροβόλησε στα πόδια δύο Αφρικανούς μετανάστες. Οι ένοπλες συγκρούσεις που ακολούθησαν στους δρόμους της επαρχίας της Νοτίου Ιταλίας διήρκεσαν αρκετά εικοσιτετράωρα και είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό 67 ανθρώπων, εκ των οποίων 31 μετανάστες, κυρίως Αφρικανοί, 19 αστυνομικοί και 17 Ιταλοί.

Τα γεγονότα πυροδότησαν και την εξέγερση περίπου 2000 μεταναστών. Μεταναστών, ως επί το πλείστον παράνομων, που αποτελούν τη στρατιά και το «εμπόρευμα» ντόπιων καλλιεργητών που αναζητούν φτηνά εργατικά χέρια από τα οποία μάλιστα απαιτούν ποσοστά, προερχόμενα από τα μεροκάματα πείνας που τους δίνουν.

Στις 17 Απριλίου του 2013, στη Μανωλάδα του νομού Ηλείας, 33 μετανάστες οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο μετά από πυροβολισμούς που δέχτηκαν από επιστάτες στα χωράφια καλλιέργειας φράουλας, όταν αποφάσισαν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα 6 μηνών.

Και οι δύο περιπτώσεις έκαναν το γύρο των ευρωπαϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης, έφτασαν μέχρι την άλλη πλευρά του ατλαντικού, ενώ είχε προηγηθεί η αυτονόητη καταδίκη τους από αρμόδιους υπουργούς και φυσικά από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Το Ροζάρνο και η Μανωλάδα, η Ιταλία και η Ελλάδα αντίστοιχα, αποτέλεσαν σημεία αναφοράς των ευρωβουλευτών στην συνεδρίαση της ολομέλειας του Κοινοβουλίου στις 5 Φεβρουαρίου, όπου με 498 ψήφους υπέρ, 56 κατά και 68 αποχές, υπερψήφισαν μια οδηγία που βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσης των εποχικά εργαζόμενων νόμιμων μεταναστών που έρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τρίτες χώρες. Όπως οι ίδιοι τόνισαν μάλιστα με υπερηφάνεια από το ημικύκλιο του Στρασβούργου, είναι ο πρώτος νομικός φάκελος που αφορά στη νόμιμη μετανάστευση μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λισαβόνας το 2007 και προβλέπει την παροχή κατάλληλου καταλύματος, μέγιστη διάρκεια εργασίας 48 ώρες εβδομαδιαίως και οικονομικές κυρώσεις για τους παρανομούντες εργοδότες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά ότι κάθε χρόνο 100.000 εποχικοί εργαζόμενοι περνούν τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε χώρες κυρίως όπου ο τουρισμός και η γεωργία αποτελούν κινητήριες δυνάμεις της οικονομίας. Η οδηγία αυτή, σύμφωνα και με τους ευρωβουλευτές – επιβραβεύει τους καλούς εργοδότες, τιμωρεί τους κακούς και εξισώνει τους υπηκόους των τρίτων χωρών με αυτούς της ΕΕ σε ό,τι αφορά την ελάχιστη ηλικία εργασίας, το ωράριο, την αμοιβή, την απόλυση, την ασφαλιστική και την υγειονομική κάλυψη.

Στην πλειοψηφία τους οι Ευρωβουλευτές την υπερψήφισαν. Υπήρξαν όμως και αυτοί που την καταψήφισαν διότι εξισώνει τους υπηκόους τρίτων χωρών με τους ευρωπαίους πολίτες και έτσι δημιουργείται ανάχωμα στην καταπολέμηση της ευρωπαϊκής ανεργίας. Κανείς όμως από τους ομιλητές, δεν αναρωτήθηκε πώς αυτοί οι άνθρωποι φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία, στα παράλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κανείς δεν αναφέρθηκε στη διαδικασία που μεσολαβεί μέχρι να φτάσουν να εργαστούν στις καλλιέργειες. Κανείς, με άλλα λόγια δεν έθιξε το θέμα της παράνομης μετανάστευσης. Και ίσως δικαίως γιατί η συζήτηση αφορούσε τη νόμιμη μετανάστευση και στην Ολομέλεια του ευρωκοινοβουλίου αν μιλήσεις «εκτός θέματος» σου κάνουν συστάσεις και σου κλείνουν το μικρόφωνο.

Το μικρόφωνο στην συζήτηση πάντως «έκλεισαν» και οι Έλληνες ευρωβουλευτές οι οποίοι έλαμψαν δια της απουσίας τους από τη συζήτηση, δεδομένου μάλιστα ότι η μετανάστευση ανήκει στο τοπ καρέ των προτεραιοτήτων της Ελληνικής προεδρίας.

Τα κράτη μέλη έχουν στη διάθεσή τους δυόμιση χρόνια να θέσουν σε ισχύ τους νέους κανόνες αξιοπρεπούς διαβίωσης των νόμιμων μεταναστών τρίτων χωρών… Μέχρι τότε όμως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πόσες Μανωλάδες θα… ανακαλύψουμε ακόμα.

Χριστίνα Νικολαΐδου, ΣΚΑΪ