!
Παγκόσμιος συνασπισμός για τη βιολογική ποικιλότητα

Παγκόσμιος συνασπισμός για τη βιολογική ποικιλότητα

Ενόψει της κρίσιμης συνόδου της 15ης Διάσκεψης για τη βιολογική ποικιλότητα (CoP15) τον Οκτώβριο του 2020 η Επιτροπή κάλεσε σήμερα όλα τα εθνικά πάρκα, τα ενυδρεία, τους βοτανικούς και τους ζωολογικούς κήπους, τα μουσεία επιστήμης και φυσικής ιστορίας να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να ενισχύσουν την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με την οικολογική κρίση.

Χάρη στις συλλογές τους και τα προγράμματα εκπαίδευσης και αποκατάστασης που προσφέρουν αποτελούν τους καλύτερους πρεσβευτές για την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τις τεράστιες επιπτώσεις της κρίσης της βιολογικής ποικιλότητας.

Η Επιτροπή παροτρύνει επίσης τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τις επιχειρήσεις, τους επιστήμονες και τους μεμονωμένους πολίτες να διαδραματίσουν τον ρόλο που τους αναλογεί για την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης ενόψει της συνόδου κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για τη βιολογική ποικιλότητα.

Κατά την εν λόγω σύνοδο, τα 196 συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τη βιολογική ποικιλότητα αναμένεται να εγκρίνουν ένα νέο παγκόσμιο πλαίσιο για την προστασία και την αποκατάσταση της φύσης, το οποίο είναι τόσο απαραίτητο όσο και η συμφωνία του Παρισιού για την επείγουσα κλιματική πρόκληση.

Εντός του μήνα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ανακοινώσει τη νέα στρατηγική της ΕΕ για τη βιολογική ποικιλότητα με σκοπό την προστασία και την αποκατάσταση της φύσης στην Ευρώπη, στην οποία θα προσδιορίζονται λεπτομερώς οι φιλοδοξίες της ΕΕ όσον αφορά την CoP15.

Σύμφωνα με έκθεση που εξέδωσε το 2019 η «διακυβερνητική πλατφόρμα Επιστήμης-Πολιτικής για τη βιολογική ποικιλότητα και τις οικοσυστημικές υπηρεσίες» (IPBES), η φύση συρρικνώνεται παγκοσμίως με ρυθμούς πρωτοφανείς για την ανθρώπινη ιστορία.

Ο ρυθμός της εξαφάνισης των ειδών επιταχύνεται, καθώς πάνω από ένα εκατομμύριο είδη απειλούνται με εξαφάνιση, γεγονός που είναι πιθανόν να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τον άνθρωπο σε όλο τον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι τα οικοσυστήματα δεν θα είναι πλέον σε θέση να εξυπηρετήσουν την ανθρωπότητα μέσω της παροχής νερού, τροφίμων, καθαρού αέρα και ξυλείας, ενώ θα επηρεαστούν σοβαρά οι υπηρεσίες που παρέχουν για την επικονίαση, τη ρύθμιση του κλίματος, τη διαμόρφωση του εδάφους και τη συγκράτηση των πλημμυρών.