Πρωτοβουλία για το Κεντρικό Δάσος της Αφρικής

Πρωτοβουλία για το Κεντρικό Δάσος της Αφρικής

Έξι χώρες της Αφρικής κατέληξαν σε συμφωνία με χορηγούς για ένα σχέδιο που θα προστατέψει τα τροπικά δάση της λεκάνης του ποταμού Κονγκό – της δεύτερης μεγαλύτερης λεκάνης στον κόσμο μετά από αυτή του Αμαζονίου – θα απαλύνει τη φτώχεια και θα πολεμήσει τη κλιματική αλλαγή.

Η Νορβηγία, ο πρώτος χορηγός ανέφερε ότι θα προσφέρει μέχρι και 47 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, από το 2016 έως και το 2020, από πόρους που είχε αφιερώσει προηγουμένως για τα τροπικά δάση.

«Το να διευθετήσουμε θέματα που αφορούν τη μη-βιώσιμη γεωργία, τη χρήση ξύλου ως καύσιμου, και την ανάπτυξη δασών και υποδομών θα είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις» ανέφερε σήμερα το γραφείο του ΟΗΕ που ασχολείται με προγράμματα ανάπτυξης.

Το πρόγραμμα προσδοκά να μειώσει τους ρυθμούς παράνομης υλοτομίας και την καύση δασών που είναι ζωτικά για εκατομμύρια ανθρώπους καθώς και αποτελούν τόπους κατοικίας απειλούμενων ζώων όπως οι γορίλες και οι χιμπατζίδες μπονόμπο. Το πρόγραμμα αποτελεί επίσης και προετοιμασία για τη σύνοδο κορυφής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή που θα διεξαχθεί τον Δεκέμβριο στο Παρίσι.

«Δεν μπορούμε να επιτύχουμε (στο Παρίσι) χωρίς έργα μεγάλης κλίμακας για να προστατέψουμε τα δάση του κόσμου» είπε η Γαλλίδα υπουργός Ανάπτυξης Ανίκ Ζιραρντέν.

Το σχέδιο, που ονομάστηκε «Πρωτοβουλία για το Κεντρικό Δάσος της Αφρικής» και συμφωνήθηκε σε συνομιλίες στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, καλύπτει τις χώρες της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Καμερούν, τη Δημοκρατία του Κονγκό, την Ισημερινή Γουϊνέα και τη Γκαμπόν.

Ανάμεσα στους χορηγούς συγκαταλέγονται η Γερμανία, η Γαλλία, η Βρετανία, η Νορβηγία, και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Βραζιλία, το κυριότερο κράτος της λεκάνης του Αμαζονίου, έχει συμβουλευτικό ρόλο στο πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει τους οργανισμούς του ΟΗΕ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Μέχρι πρότινος η περιοχή του Κονγκό δεν είχε ελκύσει σημαντικούς χορηγούς για τα δάση της.

Τα δάση στη περιοχή καλύπτουν περίπου 2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα (το μέγεθος, περίπου, του Μεξικού) αλλά συρρικνώνονται κατά 5.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα το χρόνο. Οι συρράξεις τα τελευταία χρόνια έχουν μειώσει την πρόσβαση στα δάση, αλλά με πιο σταθερές συνθήκες υπάρχει ο κίνδυνος να αυξηθεί η αποψίλωση δασικών εκτάσεων για καλλιέργειες.