Σκέψεις για το μέλλον της κτηνοτροφίας – προβατοτροφίας

Μασούρας Σπύρος  – Κτηνοτρόφος

Γνωστό βέβαια από τα αρχαία χρόνια πως στο βωμό του κέρδους δεν υπάρχει ηθική και αν υπήρξε ποτέ, το “χρήμα” φρόντισε να την καυτηριάσει. Αυτό όμως είναι ένα άλλο, μεγάλο θέμα συζήτησης.

Υπάρχουν όμως όρια μέσα στη κοινωνία, νόμοι και ηθικοί θεσμοί που κρατούν σε ισορροπία όλο αυτό το ζήτημα.

Προσπαθώντας ανά τους αιώνες, παραγωγοί, μεταποιητές και έμποροι να βρουν την χρυσή τομή ώστε να μπορούν να συνυπάρξουν όλοι αρμονικά (για τον λόγο ότι ο ένας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλον) δημιουργήθηκαν αυτά τα όρια. Δηλαδή ότι ΟΛΟΙ θα τηρούν ηθικά και νομικά όρια ώστε να μην εξαλειφθεί ΚΑΝΕΝΑΣ από την αγορά .

Το αν είναι δίκαιη η μοιρασιά δεν χρειάζεται να το θίξουμε καν πιστεύω. Σε απλή αναλογία των όσων προσφέρει ο κάθε τομέας δηλαδή ο παραγωγός είναι για κάποιο περίεργο λόγο ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Παρόλα αυτά ευημερούσαν εδώ και εκατονταετίες, κάτι που τα τελευταία χρόνια τείνει να αλλάξει άρδην.

Η κατάσταση σήμερα

Η οικονομική κατηφόρα, η εξαθλίωση και το κλείσιμο των επιχειρήσεων δεν είναι απλά προ των πυλών αλλά γεγονός. Δεν μπορώ να μιλήσω για τον κάθε παραγωγό ούτε και για την κάθε καλλιέργεια, μπορώ όμως να αναφέρω χαρακτηριστικά το τι γίνεται στη κτηνοτροφία – προβατοτροφεία.

Μέσα στα δέκα τελευταία χρόνια οι τιμές στις πρώτες ύλες ζωοτροφών, το ρεύμα, η εφορία, τα πετρέλαια κλπ κλπ έχουν ανέβει κατακόρυφα τουναντίον με την μέση τιμή γάλακτος και κρέατος που έχουν πέσει πέραν του δέοντος κατακόρυφα .

Τι θέλω να πω. Ας βάλει κάτω ο οποιοσδήποτε κτηνοτρόφος τις τιμές των ζωοτροφών, την τιμή της κιλοβατώρας, το ΦΠΑ, την τιμή του πετρελαίου κλπ κλπ σε σύγκριση με την τιμή του γάλακτος, με την πτώση των επιδοτήσεων και του κρέατος. Στην τελευταία μόνο 3ετία το πρόβειο γάλα έχει πτώση έως και 40-45 λεπτά του ευρώ.

Από την άλλη πλευρά βέβαια δεν ισχύει το ίδιο. Οι τιμές των προϊόντων έχουν εκτοξευθεί στο “θεό”. Συγκεκριμένα εγώ ο ίδιος ακούω σε γνωστό αθηναϊκό Ραδιόφωνο διαφήμιση όπου γνωστή εταιρεία που συνεργάζεται με Αττική, Βοιωτίας και βόρεια Πελοπόννησο να πουλάει παγωτό φτιαγμένο από πρόβειο γάλα.

Τι σημαίνει αυτό: ότι ο συγκεκριμένος αλλά και ο κάθε “γαλατάς” αγοράζει την πρώτη ύλη (πρόβειο γάλα) προς 0,75€ και μετατρέποντάς το σε γιαούρτι φτάνει στα ράφια εως και 6 φορές πάνω από την αρχική τιμή. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το παγωτό. 12€ με 13€ / κιλό. Πράγμα που σημαίνει πως πουλάει το προϊόν 13-15 φορές πάνω από την τιμή αγοράς της πρώτης ύλης, εφόσον από 1 κιλό γάλακτος παίρνεις 1 κιλό παγωτό.

Ας αναγνωρίσουμε τα λάθη μας

Τα νούμερα και οι τιμές είναι γνωστές παντού και όλοι μας λίγο πολύ ξέρουμε τι συμβαίνει, όπως ξέρουμε πως με αυτό το μοτίβο ένα πράγμα είναι σίγουρο … Οι Έλληνες κτηνοτρόφοι σύντομα θα αναγκαστούν να βάλουν λουκέτο. Όλοι όσοι επένδυσαν πολλές χιλιάδες ευρώ, ατελείωτες ώρες μέσα στα αρμεκτήρια αλλά και αγάπη για το επάγγελμα είναι έτοιμη για χρεοκοπία. Επιπλέον δεν υπάρχει κίνητρο για κάποιο νέο αγρότη να ασχοληθεί με το αντικείμενο.

Φτάνοντας στο γιατί συμβαίνει αυτό θα ήθελα να τονίσω τα λάθη των παραγωγών κατά την δική μου άποψη. Ένα από αυτά είναι ότι όταν έπρεπε να φωνάξουν οι Έλληνες παραγωγοί δεν το έκαναν, εστίασαν στις περικοπές των επιδοτήσεων αδιαφορώντας για τις τιμές των προϊόντων αλλά και τον τρόπο-χρόνο πληρωμής τους. Ήταν ξεκάθαρο εδώ και χρόνια πως η φθίνουσα πορεία των τιμών θα ήταν το σημαντικότερο πρόβλημα για τους Έλληνες παραγωγούς. Σημαντικότερο ακόμα και από την ακρίβεια των ζωοτροφών κλπ κλπ.

Ένα ακόμα λάθος των παραγωγών εντατικής εκτροφής είναι ότι δέχθηκαν ίδιες τιμές αλλά και ίδια αντιμετώπιση με τους παραγωγούς των εκτατικών εκτροφών χωρίς να υπολογίσουν ότι δεν έχουν τις ίδιες ποσότητες παραγωγής αλλά και τα ίδια έξοδα .

Άλλο ένα μεγάλο αγκάθι στις πληγές των παραγωγών (εντατικής και εκτατικής καλλιέργειας) είναι η ασυνεννοησία μεταξύ τους. Βλέποντας ο ένας τον άλλον σαν ανταγωνιστή και όχι σαν συνάδελφο χάσαμε το προνόμιο “της μιας γροθιάς” όλοι μαζί θα μπορούσαμε να ήμασταν αήττητοι, χωριστά ο “λύκος” ρήμαξε μεταφορικά και κυριολεκτικά το κοπάδι .

Πάμε στην αντίπερα όχθη όμως. Ένα αδιάφορο κράτος , μερικοί υποκινούμενοι πολιτικοί και η απληστία των γαλατάδων ήταν αρκετά για να έρθει η καταστροφή.

Τόνοι γάλακτος από τα βόρεια κράτη εισάγονται καθημερινά, την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης χωρίς να έχει ιδιαίτερη αξία και τους “χαλαρούς” κανόνες της πολιτείας για τους τρόπους πληρωμής είναι αδιαμφισβήτητα τα σημαντικότερα προβλήματα που μαστίζουν τον κλάδο μας .

Ας πάρουμε τον έλεγχο της ζωής μας στα χέρια μας

Λύσεις υπάρχουν, δεν είμαι ειδικός αλλά είναι προφανές πως μπορεί να αντιστραφεί αυτή η κατρακύλα. Δεν ξέρω αν ο μέσος Έλληνας καλλιεργητής έχει την οικονομική δύναμη να σφραγίσει έστω για 3 ημέρες τις κάνουλες αλλά ίσως να είναι και το πιο δραστικό μέτρο που μπορούμε να πάρουμε. Έπειτα να απαιτήσουμε να κλείσουν τα σύνορα όσον αφορά την εισαγωγή γάλακτος, να απαιτήσουμε από το κράτος διαχωρισμό ανάμεσα στους εκτατικούς και εντατικούς καλλιεργητές και να εφαρμοστεί ο νόμος για την επιδότηση επί της παραγωγής (με σημαντική διαφορά).

Τα παραπάνω ίσως να είναι μερικοί από τους τρόπους να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατρακύλα και σίγουρα οι ειδήμονες του χώρου θα ξέρουν πολλά περισσότερα. Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι αν δεν αλλάξει αυτό το πράγμα σύντομα οι κτηνοτροφικές μονάδες θα κλείσουν, οι παραγωγοί έχουν έρθει στα όρια της εξαθλίωσης και οι νέοι αποστρέφονται το επάγγελμα πράγμα απολύτως φυσιολογικό μιας και κανείς δεν ξυπνάει το πρωί να πάει στην δουλειά αν δεν έχει το κίνητρο . Όσο και να του αρέσει αυτή.

Το μόνο που επιθυμώ με αυτό το κείμενο είναι η αφύπνιση του Έλληνα παραγωγού. Να δραστηριοποιηθεί επειγόντως και να προφυλάξει τον εαυτό του αλλά και το μέλλον των παιδιών του. Να σταματήσει πλέον αυτή η κοροϊδία και αλητεία των βιομηχανιών που καθημερινά ρίχνουν ακόμη μια κλωτσιά προς τον πάτο τον Έλληνα παραγωγό.