Υψηλά ποσοστά αρσενικού σε αμερικανικά κρασιά – Πάνω από τα επιτρεπτά όρια για το νερό

Υψηλά ποσοστά αρσενικού σε αμερικανικά κρασιά – Πάνω από τα επιτρεπτά όρια για το νερό

Νέα μελέτη που διεξήχθη από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον ανίχνευσε υψηλά ποσοστά αρσενικού στο μεγαλύτερο μέρος των κόκκινων κρασιών που παράγουν οι τέσσερις κύριες οινοπαραγωγικές Πολιτείες των ΗΠΑ – Καλιφόρνια, Ουάσιγκτον, Νέα Υόρκη και Ορεγκον.

Οι επιστήμονες εξέτασαν 65 κρασιά και διαπίστωσαν ότι όλα πλην ενός περιείχαν το συγκεκριμένο τοξικό στοιχείο σε δόσεις υψηλότερες από τα επιτρεπτά όρια που προβλέπονται για το πόσιμο νερό.

Το αρσενικό «περνάει» με φυσικό τρόπο στο κρασί, όμως οι ειδικοί σε συνοδευτική μελέτη τους καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτές καθαυτές οι ποσότητες που μπορεί να προσλάβει κάποιος πίνοντας μερικά παραπανίσια ποτηράκια δεν συνιστούν κίνδυνο για την υγεία. Περισσότερη προσοχή, επισημαίνουν, πρέπει να δίνεται στη γενικότερη διατροφή μας έτσι ώστε να αποφεύγουμε να συσσωρεύουμε τροφές που μπορεί να περιέχουν αρσενικό.

Εκτός του κρασιού, σύμφωνα με άλλες μελέτες, σε αυτές συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων ο χυμός μήλου, οι μπάρες δημητριακών, ο σολομός, το ρύζι αλλά και το «ξένο» βρεφικό γάλα, το οποίο η μελέτη θεωρεί και το πιο επικίνδυνο.

Πάνω από τα όρια

Το αρσενικό είναι ένα χημικό στοιχείο το οποίο σε ορισμένες μορφές του είναι τοξικό για τον άνθρωπο ενώ μπορεί να προκαλέσει καρκίνους και άλλες ασθένειες. Εχει άφθονη παρουσία στη φύση και υπάρχει σε πολλά πετρώματα. Καθώς τα πετρώματα αυτά διαβρώνονται από τη βροχή, τον άνεμο ή τα ποτάμια, το τοξικό μεταλλοειδές στοιχείο μπορεί να περάσει στο χώμα ή στο νερό και στη συνέχεια να φθάσει στην τροφική αλυσίδα.

Είναι γνωστό πως τα αμερικανικά κρασιά έχουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε αρσενικό από ό,τι τα ευρωπαϊκά, κάτι το οποίο οι ειδικοί θεωρούν πως οφείλεται πιθανότατα στη διαφορετική «γεωλογία» των αμερικανικών περιοχών όπου υπάρχουν αμπελώνες. Η μελέτη των ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον με επικεφαλής την Ντενίζ Γουίλσον, η οποία μαζί με τη συνοδευτική της εργασία σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία αποτελεί το «πρωτοσέλιδο» στο τεύχος του Οκτωβρίου 2015 της επιθεώρησης «Journal of Environmental Health», είναι η πρώτη ύστερα από δεκαετίες που εξετάζει το συγκεκριμένο θέμα.

Οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους στα κόκκινα κρασιά επειδή στη ζύμωσή τους χρησιμοποιούνται και οι φλούδες των σταφυλιών, στις οποίες και τείνει να συσσωρεύεται το αρσενικό που απορροφάται από το έδαφος. Ενώ το αμερικανικό υπουργείο Περιβάλλοντος έχει θεσπίσει ως επιτρεπτό όριο περιεκτικότητας σε αρσενικό για το πόσιμο νερό τα 10 ppb (μέρη ανά δισεκατομμύριο), τα δείγματα κρασιών που εξετάστηκαν περιείχαν από 10 ως 76 ppb αρσενικού, με μέσο όρο τα 24 ppb. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις παρατηρήθηκαν στα κρασιά από την Ουάσιγκτον, με μέσο όρο τα 24 ppb, και οι χαμηλότερες σε εκείνα από το Ορεγκον, με μέσο όρο τα 13 ppb.

Τοξική διατροφή

Παρά τις άνω των επιτρεπτών ορίων συγκεντρώσεις που ανιχνεύθηκαν, η Ντενίζ Γουίλσον, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, θεωρεί ότι οι καταναλωτές δεν θα πρέπει να σπεύσουν να «ενοχοποιήσουν» το κρασί. «Εκτός και αν κάποιος είναι ένας πολύ γερός πότης που καταναλώνει μεγάλες ποσότητες κρασιού με πολύ υψηλές συγκεντρώσεις αρσενικού, τα οποία τέτοια κρασιά είναι ελάχιστα, η απειλή για την υγεία είναι πολύ μικρή αν αυτή είναι η μοναδική πηγή πρόσληψης αρσενικού στη διατροφή ενός ατόμου» τόνισε σε δελτίο Τύπου. «Οι καταναλωτές όμως πρέπει να εξετάσουν τη διατροφή τους συνολικά. Αν κάποιος τρώει πολύ ρύζι μολυσμένο με αρσενικό, σιρόπι από βιολογικό καφέ ρύζι, θαλασσινά, κρασί, χυμό μήλου, θα πρέπει να ανησυχεί, ιδιαίτερα οι έγκυες γυναίκες, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι».

Οι επιστήμονες θεώρησαν ότι επειδή ο μέσος ενήλικος πίνει καθημερινά πολύ περισσότερο νερό από όσο κρασί μπορεί να καταναλώνει ένας μέσος πότης, το όριο των 10 ppm που υπάρχει για το νερό δεν μπορεί να θεωρηθεί «μέτρο» και για το κρασί. Για τον λόγο αυτόν στη συνοδευτική μελέτη τους εκτίμησαν πόσο αρσενικό μπορεί να προσλαμβάνει με ασφάλεια ένα άτομο από όλες τις πηγές του συγκεκριμένου τοξικού στοιχείου που μπορεί να περιλαμβάνει η καθημερινή διατροφή του. Υπολογίζοντας την κατανάλωση διαφόρων τροφών που έχει αποδειχθεί ότι ενδέχεται να περιέχουν αρσενικό (χυμός μήλου, γάλα, εμφιαλωμένο νερό, κρασί, μπάρες δημητριακών, βρεφικό γάλα, ρύζι, σολομός και τόνος) εξήγαγαν τη «δόση» αρσενικού που μπορεί να παίρνει ένας ενήλικος ή ένα παιδί και τη συνέκριναν με τα όρια κινδύνου που θέτει η Υπηρεσία Τοξικών Ουσιών και Μητρώου Ασθενειών για τη συνολική πρόσληψη αρσενικού μέσω της διατροφής ενός ατόμου.

Προσοχή στο βρεφικό γάλα

Οπως είδαν, ένας ενήλικος που πίνει πολύ συχνά ή απλώς συχνά κρασί παίρνει από αυτή τη μεμονωμένη πηγή ποσότητα αρσενικού που ισοδυναμεί με το 10%-12% της συνιστώμενης μέγιστης ημερήσιας δόσης. Αν όμως η διατροφή του συγκεκριμένου ατόμου περιλαμβάνει παράλληλα σε μεγάλες ποσότητες μολυσμένο ρύζι, μπάρες δημητριακών ή τόνο, η πρόσληψη αρσενικού φθάνει να ξεπερνά τα όρια που θεωρούνται ασφαλή.

Αντίστοιχα ένα άτομο που τρώει μια μέση ή μεγάλη ποσότητα μολυσμένου ρυζιού προσλαμβάνει το 41%-101% της συνιστώμενης μέγιστης ημερήσιας δόσης μόνο και μόνο από αυτή την πηγή, ενώ ένα παιδί που πίνει πολύ χυμό μήλου παίρνει το ένα τέταρτο της μέγιστης δόσης μόνο από αυτή την πηγή.

Η τροφή που φάνηκε στη μελέτη ότι θέτει τον μεγαλύτερο κίνδυνο δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το βρεφικό γάλα που παρασκευάζεται με σιρόπι από βιολογικό καφέ ρύζι, το οποίο χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του υψηλού σε περιεκτικότητα φρουκτόζης σιροπιού από καλαμπόκι. Η κυρία Γουίλσον εκτιμά ότι ορισμένα βρέφη που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες από ορισμένα γάλατα του είδους ενδέχεται να προσλαμβάνουν ως και 10 φορές υψηλότερη από τη συνιστώμενη μέγιστη ημερήσια δόση αρσενικού.

Ωστόσο δεδομένου του ότι πρόσφατες μελέτες βρίσκουν αρσενικό σε πολυάριθμα τρόφιμα και ποτά η καθηγήτρια συνιστά στα αμερικανικά οινοποιεία να ελέγχουν την περιεκτικότητα σε αρσενικό και μόλυβδο του νερού που χρησιμοποιούν για την άρδευση των αμπελιών και την επεξεργασία του κρασιού τους και να λαμβάνουν μέτρα για τον καθαρισμό του σε περίπτωση που τα επίπεδα των συγκεκριμένων τοξικών είναι υψηλά.

Φαφούτη Λαλίνα, ΤΟ ΒΗΜΑ